Gelovigen vinden van zichzelf dat ze goed af zijn met datgene dat zij geloven. Dat is fijn voor hen. Ook al geloof ik niet, ik ontzeg niemand de vermeende rust, inspiratie of het 'ervaren' vertrouwen dat zijn / haar geloof brengt.
Echter, wanneer die gelovigen zich gaan bemoeien met het leven, denken en doen van niet gelovigen, en hen bovendien oordelen vanuit hun hoge morele toren, wel, dan wordt het andere koek.
Inmiddels lijkt het alsof veel gelovigen het alleenrecht opeisen om zich beledigd te voelen, en zich aangetast mogen voelen in hun 'hoogstaande' morele waarden en normen. Dat terwijl menigeen van hen de ene na de andere schoffering ten tonele voert. Vaak in naam van hun hoog verheven god.
Die groep wordt steeds groter en luidruchtiger. En ze mengen zich in steeds meer gebieden van het openbare leven. Alsof scheiding van kerk en staat en de verworven rechten, vrijheden en inzichten van de verlichting slechts een lastige muggenbeet voor deze kerkelijken waren.
Dat kan en wil ik niet laten gebeuren. En daarom meen ik dat het tijd is om, zonder schelden, vloeken of beledigen, een en ander aan de kaak te stellen.
Ik zal dat simpel, doch hopelijk doeltreffend doen, door verslag te doen van nieuwsberichten over, en uitspraken van gelovigen zelf. In de hoop dat deze berichten vooral duidelijk en onthullend voor zichzelf zullen spreken. Aldus de naam: Ad Demonstrandum
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten